Istria swym kształtem przypomina serce, otoczone wodami Adriatyku — w większości chorwacka, na północy sięga też Słowenii i Włoch. We wrześniu 2025 roku ekipa 80R przejechała ją wzdłuż i wszerz szlakiem Parenzana, dawnej wąskotorówki łączącej Triest z Poreč, mijając po drodze średniowieczne miasteczka na wzgórzach, rzymski amfiteatr w Puli i nieprzebrane ilości istriańskich trufli. Oto sześć dni tej wyprawy, dzień po dniu.
Nasza przygoda rozpoczęła się pod Triestem, gdzie mieliśmy zaplanowany pierwszy nocleg. W hotelu znajdowała się włoska restauracja, której przysmaki umiliły nam wieczorną integrację.
Następnego dnia, tuż po śniadaniu, ruszyliśmy w stronę Triestu. Do miasta wjechaliśmy fajną ścieżką rowerową, która po raz pierwszy tego dnia ukazała nam morze. Naszym celem było stare miasto, wybrzeże oraz kawa, po której ruszyliśmy — najpierw miejskimi drogami, a następnie szlakiem Parenzana w stronę Słowenii. Kraj ten przywitał nas piękną pogodą i wspaniałym szlakiem nadmorskim, który przeprowadził nas kolejno przez Koper, Izolę oraz Piran. Wspaniały pierwszy dzień wyprawy!
Z Portorož wyruszyliśmy po obfitym śniadaniu, gotowi na nowe przygody. Najpierw czekały nas malownicze ścieżki w Parku Przyrody Solanki, a tuż po przekroczeniu granicy słoweńsko-chorwackiej wbiliśmy się w głąb lądu, podążając szutrową, kamienistą trasą Parenzana. Na trasie co chwilę ukazywały się nam średniowieczne, położone na wzgórzach miasteczka Istrii — każdy widok jak z pocztówki.
Buje przywitało nas pyszną kawą, a w Grožnjan zrobiliśmy dłuższą przerwę na obiad, oczywiście z degustacją słynnych istriańskich trufli. Ostatni etap tego dnia to malownicza, szutrowa trasa do Motovun. Mocne słońce, wymagająca droga i spore przewyższenia dały nam w kość, ale warto było! Wieczorem całą grupą ruszyliśmy na kolację w starej części miasta — niesamowity klimat Motovun oczarował nas podczas nocnego spaceru, a śpiew lokalnego chóru w kościele był prawdziwą wisienką na torcie.
Poranek rozpoczęliśmy od pysznego śniadania z widokiem na Motovun — trudno o lepszy start dnia! Potem znów wskoczyliśmy na rowery i ruszyliśmy w dalszą część trasy Parenzana, która tym razem prowadziła nas przez leśne wąwozy, tunele i wiadukty, aż… znowu zobaczyliśmy morze.
Pierwsza przerwa? Obrzeża Poreč — obowiązkowa kawa, słodkości, a część ekipy skusiła się nawet na szybką kąpiel. Następnie wpadliśmy na stare miasto Poreč, czasem jadąc, a czasem spacerując wąskimi uliczkami i nadmorską promenadą. Naszym celem było urokliwe miasteczko Vrsar. Na powitanie — wspólny obiad, a wieczorem niespieszne spacery po porcie i lokalnych knajpkach. Idealne zakończenie pełnego wrażeń dnia!
Kolejny dzień w towarzystwie morza i pięknej pogody. Z Vrsar ruszyliśmy po obfitym śniadaniu, dość szybko wpadliśmy na szutrową drogę, która doprowadziła nas na obrzeża Rovinj — kolejnego pięknego miasteczka z klimatyczną starówką. W trakcie tego etapu całą grupą świętowaliśmy osiągnięcie celu 3000 km na rowerze w tym roku przez jednego z uczestników — gratulacje, Grzegorz! W samym Rovinj zapuściliśmy się ponownie w wąskie uliczki, po czym zrobiliśmy dłuższą przerwę obiadową tuż nad morzem.
Kolejnym celem tego dnia była Pula, a dokładniej znajdujący się w starej części miasta amfiteatr rzymski. Po sesji zdjęciowej i przerwie na kawę ruszyliśmy do hotelu, który znów znajdował się bezpośrednio nad morzem.
Przedostatniego dnia wyprawy przemieszczaliśmy się ku wschodniemu wybrzeżu Istrii. Pogoda ponownie dopisała, podobnie jak grupa, która tego dnia musiała się sporo namęczyć na trudnych, szutrowo-kamienistych odcinkach i bardzo stromych asfaltowych podjazdach. Po 15 km jazdy, na przemian brzegiem morza oraz w głębi lądu, trafiliśmy na malowniczą plażę z urokliwą knajpką — była kawa, ciacha oraz morska kąpiel.
Pora ruszać dalej! Terenową drogą odbiliśmy od morza i jadąc cały czas pod górę, dotarliśmy na kolejną przerwę, tym razem połączoną z obfitym obiadem. Pozostało jeszcze 35 km do przejechania, już tylko asfalt, z atrakcjami w postaci malowniczego zjazdu, ostrej wspinaczki i kolejnego zjazdu, którym wpadliśmy ponownie w objęcia morza w pięknie położonej miejscowości Rabac.
Przyszła pora na ostatni dzień kręcenia po Istrii. Poranek był dość srogi i na dzień dobry zaoferował nam stromy, szutrowy podjazd, który w pierwszej fazie przecinał lokalny bikepark. Zazwyczaj wyjazd na wzniesienie oznacza piękne widoki — tym razem zasada się sprawdziła, a naszym oczom ukazała się otchłań morza z przebijającą się w tle wyspą Cres. Potem była chwila asfaltu wijącego się pomiędzy malowniczo położonymi posiadłościami, a następnie dość trudny szutrowy zjazd, który doprowadził nas na przerwę kawową.
Później było już tylko z górki — sunęliśmy asfaltową drogą, nad samym morzem, podziwiając co chwilę przepiękny krajobraz Zatoki Rijeckiej. Celem była nadmorska miejscowość Lovran, gdzie zjedliśmy wspólny, ostatni na tym wyjeździe rowerowy obiad tuż nad morzem. Zaoszczędzony czas wykorzystaliśmy na wieczorną wizytę w Rijece — był spacer, była kolacja, było fajnie.
Podsumowując, Istria ugościła nas piękną pogodą, przepyszną kuchnią, wąskimi uliczkami nadmorskich miejscowości, a także niezapomnianymi widokami. Będzie co wspominać.
Wyprawa wraca co roku — szczegóły, program dzień po dniu, interaktywna mapa trasy i terminy czekają w ofercie Istria | Parenzana.