Kirgistan — kraj gór

Podróżujemy lekko – bagaże są przewożone, a na rowerze jedziesz „na pusto”, tylko z małym plecakiem na wodę, przekąski i kurtkę. Śpiwora nie zabierasz – wszystkie noclegi, także jurty, są w pełni przygotowane.

Do roweru: zapasowa dętka x 2, zapasowe klocki, hak do przerzutki, zapasowa linka, multitool, pompka, spinka do łańcucha, smar do łańcucha, ew. mleczko do dętki, kask (zalecamy). Jeśli masz niestandardową część wymagającą specjalnego klucza – zabierz go koniecznie.

Ubrania: chustka na głowę (bufa), okulary przeciwsłoneczne, kurtka przeciwdeszczowa/przeciwwietrzna, bluzka z długim rękawem, koszulka z krótkim rękawem, krótkie spodenki, wygodne spodenki na rower, długie getry, długie spodnie, skarpetki, bielizna, buty na rower, buty po rowerze, klapki, rękawiczki na rower, bluza lub polar. Koniecznie ciepłe ubranie do spania – noce w jurtach powyżej 3000 m n.p.m. potrafią być naprawdę chłodne, nawet w sierpniu.

Kosmetyki: krem z wysokim filtrem (wysokogórskie słońce nie zna litości), żel pod prysznic, pasta i szczoteczka do zębów, szampon, mały szybkoschnący ręcznik.

Dokumenty: WAŻNY paszport — musi być ważny jeszcze co najmniej 6 miesięcy od daty przylotu. Wiza nie jest potrzebna (pobyt do 60 dni).

Apteczka: maść na stłuczenia, leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, krople żołądkowe, coś na oparzenia słoneczne, plastry, bandaż elastyczny, gaza, octenisept. Koniecznie leki, które zażywasz na stałe; o schorzeniach (mocna alergia, padaczka, cukrzyca, astma itp.) poinformuj wcześniej przewodnika. Zobacz, co powinna zawierać w pełni wyposażona apteczka.

Szczepienia: do Kirgistanu nie są wymagane żadne obowiązkowe szczepienia.

Więcej wskazówek znajdziesz w naszym „Poradniku”.

Na tej wyprawie mamy 8 dni jazdy — łącznie około 441 km i 6 420 m przewyższeń. Dzienne etapy wynoszą od 32 do 80 km.

Dochodzi do tego wysokość — przekraczamy 3 000 m n.p.m. (przełęcz Shilbili, 3 258 m), a nad jeziorem Son-Kul również nocujemy powyżej tej granicy, więc organizm pracuje tu ciężej niż w Alpach.

Jeśli obawiasz się o kondycję, zacznij treningi już dziś. Najlepiej przejedź kilka dni pod rząd po 50–70 km i sprawdź, jak radzisz sobie na podjazdach. Jeśli w Twojej okolicy nie ma pagórków, nadrabiaj dystansem — dłuższe wyjazdy dobrze przygotują Cię do kilku dni jazdy z rzędu.

Na trasie nie ma wyścigu. Każdy jedzie swoim tempem, a jeśli na podjeździe zabraknie Ci sił, zawsze możesz podprowadzić rower — poczekamy.

Nie jeździliśmy z Tobą wcześniej, więc nie ocenimy zdalnie, czy ta wyprawa okaże się dla Ciebie trudna. Masz wątpliwości? Zadzwoń lub napisz — doradzimy szczerze.

Do Biszkeku lecimy z Warszawy z przesiadką w Stambule. Powrót tą samą trasą. Wszystkie transfery na miejscu są w cenie wyprawy.

Podane połączenia to wersja planowa i mogą ulec zmianie w zależności od dostępnej siatki połączeń lotniczych.

To wyprawa dla miłośników jazdy w terenie: około trzy czwarte trasy to drogi szutrowe i gruntowe – od ubitych, szybkich odcinków, przez stepowe dwuślady wijące się między pastwiskami, po kamieniste górskie drogi na przełęczach. Pozostała ćwiartka to kirgiskie asfalty, które bywają… umowne – popękane i dziurawe, ale za to niemal puste. Właśnie na takich drogach opony min. 1,6 cala i sprawny rower robią całą różnicę.

Każdy dzień wyprawy ma w zakładce „Program” profil wysokości z danymi o specyfice nawierzchni — warto się z nimi zapoznać.

Podane proporcje są szacunkowe — opracowaliśmy je na podstawie danych dostępnych w OSM (OpenStreetMap).

W cenie wyprawy wliczonych jest 11 noclegów w hotelach — między innymi w Biszkeku, Narynie i Karakoł — w lokalnych pensjonatach i guesthouse’ach, a w sercu gór w autentycznych jurtach pasterskich nad jeziorem Son-Kul, powyżej 3 000 m n.p.m.

Jurty są ogrzewane i w pełni przygotowane na nocleg, więc śpiwór nie będzie potrzebny. Nocne niebo nad stepem to widok, którego się nie zapomina.

Chcesz być z kimś w pokoju? Jeśli zapisujesz się razem ze znajomym lub partnerem, koniecznie napisz nam o tym przy zgłoszeniu — zaplanujemy to z wyprzedzeniem.

Potrzebujesz pokoju jednoosobowego? Skontaktuj się z nami — sprawdzimy, czy jest taka możliwość i ile to kosztuje.

Cena wyprawy zawiera pełne wyżywienie — trzy posiłki dziennie. Kirgiska kuchnia to mocny akcent tej przygody: beszbarmak, manty, płow, szaszłyki i chleb prosto z tandyru. Po drodze zdarzają się też pikniki w plenerze z widokiem, za który niejedna restauracja oddałaby całe menu.

Skoro posiłki są zapewnione, w sklepach uzupełniasz głównie wodę, napoje i drobne przekąski.

Jak zapłacę? W Kirgistanie walutą jest som kirgiski (KGS). Gotówkę — najlepiej dolary lub euro — wymienisz w Biszkeku; w większych miejscowościach są bankomaty i płatności kartą, ale w górach rządzi gotówka.

Ile wziąć kieszonkowego? Na napoje, drobne przekąski i pamiątki warto przewidzieć 800–1200 KGS dziennie (około 8–12 €). Osobno warto zaplanować budżet na większe pamiątki, na przykład filcowe szyrdaki. Podane kwoty są szacunkowe.

Tak — każdego uczestnika ubezpieczamy w TU Europa S.A. (pakiet Travel World) w rozszerzonym wariancie VIP. To ubezpieczenie sprawdzone przez nas w praktyce na każdym kontynencie. Zakres ochrony obejmuje m.in.:

• koszty leczenia, ratownictwa i transportu — do 300 000 EUR (transport powrotny do Polski bez limitu),
• następstwa nieszczęśliwych wypadków (NNW) — do 7 000 EUR,
• odpowiedzialność cywilną (OC) — do 75 000 EUR,
• bagaż podróżny — do 1 000 EUR, w tym sprzęt sportowy (rower) — do 1 000 EUR,
• leczenie w Polsce po wypadku w podróży — do 10 000 zł.

Pełne warunki ubezpieczenia znajdziesz w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia Travel World (PDF, obowiązujące od 1 września 2026).

Na naszych wyprawach grupę zawsze prowadzi przewodnik — lider, który zna trasę, pomaga i wspiera na każdym etapie. Zależy nam, aby każdy uczestnik czuł się komfortowo, dlatego na tej wyprawie grupa liczy maksymalnie 12 osób.

Na łatwiejszych wyprawach — tam, gdzie nie ma większych trudności albo mamy wsparcie lokalnych kierowców czy przewodników — grupa może liczyć 12–14 osób. Nigdy jednak nie prowadzimy grup większych niż 14 rowerów na jednego przewodnika. Przy większych wyjazdach zwiększamy obsadę: jeśli autokarem jedzie 30 uczestników, na pokładzie jest trzech przewodników.

A czy można jechać samemu? Jak najbardziej — większość uczestników przyjeżdża w pojedynkę, czasem dwójkami, a integracja przychodzi naturalnie już pierwszego dnia. Grupy są zróżnicowane — jeżdżą z nami zarówno młodsi, jak i starsi, zazwyczaj w przedziale 16–60 lat.

Każdą grupę pilotuje nasz przewodnik — osoba z doświadczeniem rowerowym, przeszkolona przez naszą organizację. Zobacz, jak szkolimy naszych przewodników tutaj.

Na trasie:

• Tylko przewodnik zna trasę i wie, jak nią jechać — kto go wyprzedza, robi to na własne ryzyko.
• Przewodnik decyduje, kiedy i gdzie robimy postoje — oczywiście można i trzeba zgłaszać mu potrzebę przerwy.
• Trzymamy się godzin startu ustalonych przez przewodnika — punktualność to komfort całej grupy.
• Każdy jedzie z taką prędkością, aby czuł się pewnie i bezpiecznie.
• Na podjazdach każdy jedzie swoim tempem. Jeśli ktoś zostaje w tyle, czekamy na ostatniego i wspólnie ruszamy dalej.
• Wspólnie ruszamy w trasę i wspólnie ją kończymy — nie zostawiamy nikogo samego.

Bezpieczeństwo:

• Zalecamy, aby każdy uczestnik jeździł na wyprawie z kaskiem na głowie.
• Każdy jest odpowiedzialny za siebie oraz za znajomość i przestrzeganie przepisów ruchu drogowego.
• Jadąc w grupie, zachowujemy bezpieczne odstępy od siebie.
• Sygnalizujemy jadącym z tyłu przeszkody na drodze (dziury, szkło) i hamowanie.
• Nie jeździmy pod wpływem alkoholu, nie stwarzamy niebezpiecznych sytuacji, nie ścigamy się.
• Myślimy o całej grupie, nie tylko o sobie.

Szczegóły przewodnik omawia pierwszego dnia wyprawy. Staramy się pilnować tych zasad, aby przede wszystkim dobrze się bawić w gronie nowo poznanych osób.